Saya mengalu-alukan penolakan Presiden MIC, SA Vigneswaran, terhadap desakan supaya Perdana Menteri Datuk Seri Anwar Ibrahim meletakkan jawatan sebagai Menteri Kewangan susulan pelaburan KWAP dalam eFishery.
Namun, saya menolak percubaan beliau membandingkan kedudukan Anwar dalam isu eFishery dengan kedudukan undang-undang Zahid Hamidi ketika beliau dilantik sebagai Timbalan Perdana Menteri. Kedua-dua situasi ini berbeza sama sekali.
Ketika Zahid dilantik sebagai Timbalan Perdana Menteri, beliau telah didakwa secara rasmi di mahkamah atas 47 pertuduhan pecah amanah jenayah, rasuah dan pengubahan wang haram. Lebih penting, Mahkamah Tinggi telah pun memutuskan bahawa pihak pendakwaan berjaya membuktikan kes prima facie bagi kesemua 47 pertuduhan tersebut dan mengarahkan beliau membela diri. Perbicaraan itu sudah berada di peringkat pembelaan.
Keputusan bahawa wujudnya kes prima facie bukanlah suatu sabitan kesalahan dan Zahid tetap berhak kepada prinsip tidak bersalah sehingga dibuktikan bersalah. Keputusan melepas tanpa membebaskan (DNAA) yang diberikan kemudian serta keputusan Peguam Negara untuk tidak meneruskan kes itu juga bermakna beliau tidak pernah disabitkan kesalahan. Namun, perkembangan tersebut tidak memadamkan hakikat bahawa pada masa pelantikannya, telah wujud keputusan kehakiman bahawa terdapat keterangan mencukupi yang perlu dijawab oleh beliau.
Isu eFishery pula berbeza sama sekali. Anwar tidak didakwa, tidak dibuktikan terlibat dan tiada bukti bahawa beliau mengambil bahagian secara peribadi dalam meluluskan pelaburan tersebut. Tiada bukti dikemukakan bahawa beliau memperoleh manfaat daripada transaksi itu, campur tangan dalam proses membuat keputusan KWAP atau menghalang siasatan.
Fakta awal menunjukkan bahawa KWAP merupakan pelabur minoriti yang diperdaya melalui manipulasi kewangan yang disengajakan dan laporan kewangan palsu oleh pihak pengurusan eFishery. Pelabur institusi global utama lain, termasuk Temasek dan SoftBank, turut terkesan.
Prinsip tidak bersalah sehingga dibuktikan bersalah terpakai kepada semua pihak. Namun, prinsip itu tidak seharusnya digunakan untuk menyamakan secara tidak tepat seseorang yang telah didakwa dan diperintahkan oleh mahkamah untuk membela diri dengan seseorang yang tidak mempunyai sebarang bukti salah laku peribadi terhadapnya.
Ini tidak bermakna pengurusan KWAP, Panel Pelaburan atau penasihat luarnya terlepas daripada pertanggungjawaban. Siasatan mesti menentukan sama ada usaha wajar yang sewajarnya telah dilaksanakan, sama ada sebarang tanda amaran telah diabaikan dan sama ada berlaku kecuaian atau salah laku. Jika salah laku dibuktikan, tindakan tegas mesti diambil terhadap mereka yang bertanggungjawab.
Namun, tiada asas fakta, undang-undang atau moral untuk mendesak Anwar meletakkan jawatan. Beliau telah menyokong siasatan SPRM serta mengarahkan KWAP dan Kementerian Kewangan memberikan kerjasama penuh.
Kesimpulan Vigneswaran bahawa Anwar tidak perlu meletakkan jawatan adalah tepat, tetapi perbandingannya dengan Zahid adalah tersasar. Anwar harus dipertahankan berdasarkan fakta kes eFishery, bukannya melalui analogi yang tidak tepat dengan kes mahkamah yang sama sekali berbeza.