Cubaan Akmal Saleh mempertahankan KKDW menimbulkan lebih banyak persoalan daripada memberikan jawapan. Beliau mendakwa tambahan RM2.1 bilion telah diluluskan oleh Kementerian Kewangan, tetapi kemudian membayangkan bahawa dana yang diluluskan itu tidak pernah sampai kepada KKDW. Beliau mesti menyokong dakwaan tersebut dengan rekod kewangan, bukannya serangan peribadi.
Pertama, Akmal perlu memastikan fakta asasnya betul. Saya membuat laporan kepada SPRM sebagai Ahli Parlimen Kampar. Saya tidak pernah menjadi Menteri Kewangan. Laporan berita yang beliau kongsikan menyebut nama saya, tetapi respons beliau berulang kali menyerang seorang mantan Menteri Kewangan. Sebelum mempersoalkan pemahaman orang lain tentang kewangan kerajaan, beliau sekurang-kurangnya perlu memahami laporan yang sedang dijawabnya.
Lebih penting lagi, dakwaannya bahawa dana yang diluluskan tidak disalurkan bercanggah dengan kenyataan rasmi Kementerian Kewangan bertarikh 2 September 2026. Ketua Setiausaha Perbendaharaan, Tan Sri Johan Mahmood Merican, dengan jelas menyatakan bahawa tiada sekatan dikenakan terhadap peruntukan jalan luar bandar KKDW dan peruntukan tersebut telah disalurkan sepenuhnya.
Perbendaharaan menjelaskan bahawa kesukaran pembayaran timbul kerana peruntukan tahun semasa telah hampir dibelanjakan sepenuhnya. Perbendaharaan turut menyatakan bahawa KKDW telah membuat komitmen dan berbelanja melebihi peruntukan tahunan yang diluluskan sejak beberapa tahun lalu. Ini ialah penjelasan rasmi Perbendaharaan, bukannya angka yang direka oleh DAP.
Jika Akmal percaya bahawa suatu peruntukan yang telah diluluskan tidak disalurkan, beliau perlu menyatakan jumlahnya, tarikh kelulusan, nombor rujukan waran dan tarikh penyaluran yang dijadualkan. Dakwaan umum bahawa wang itu “tidak pernah sampai” tidak menyangkal kenyataan Perbendaharaan.
Akmal juga mengelirukan kelulusan projek pembangunan, pengeluaran Surat Setuju Terima dan ketersediaan peruntukan tahunan. Ketiga-tiganya ialah perkara yang berbeza. Sesebuah projek yang dilaksanakan selama beberapa tahun mungkin mempunyai kos keseluruhan yang telah diluluskan, tetapi jadual pembayaran kontraknya tetap perlu diselaraskan dengan peruntukan yang tersedia bagi setiap tahun. Pengeluaran SST mewujudkan obligasi kontrak. Ia tidak menjelaskan bagaimana obligasi tersebut dibajetkan dan dibiayai.
Menyifatkan RM2.1 bilion sebagai peruntukan tambahan yang telah diluluskan tidak menyelesaikan persoalan tersebut. Sebaliknya, ia menjadikan pendedahan dokumen kelulusan lebih penting. Bilakah setiap pelarasan diluluskan, dari manakah dana itu diperoleh, dan adakah kelulusan diperoleh sebelum atau selepas komitmen berkaitan dibuat?
Begitu juga, menyifatkan KKDW sekadar kementerian penyelaras tidak menghapuskan tanggungjawabnya untuk merancang dan mengurus peruntukan. Kenyataan Perbendaharaan dengan jelas mengingatkan setiap kementerian tentang tanggungjawab tersebut. Peranan KKDW, MOF, JKR dan agensi lain mesti ditentukan berdasarkan rekod, bukannya dijadikan alasan untuk mengalihkan tanggungjawab tanpa bukti.
Akmal berkata siasatan perlu menentukan siapa yang meluluskan peruntukan, siapa yang mengeluarkan SST, siapa yang bertanggungjawab menyalurkan dana dan di peringkat mana proses itu terhenti. Itulah sebabnya saya membuat laporan kepada SPRM. Beliau tidak boleh menuntut supaya fakta disiasat sambil memperlekehkan individu yang secara rasmi memohon siasatan tersebut.
Saya tidak pernah mendakwa bahawa setiap pelarasan peruntukan adalah menyalahi undang-undang atau bahawa perbezaan antara peruntukan dengan perbelanjaan secara automatik membuktikan rasuah. Saya meminta SPRM meneliti kelulusan, kontrak, rekod pembayaran dan proses membuat keputusan bagi menentukan sama ada berlaku sebarang salah laku. Siasatan mesti menelusuri bukti ke mana sahaja ia membawa, termasuk kepada mana-mana kementerian, agensi, pegawai atau kontraktor yang terlibat.
Jika semua peruntukan tambahan telah diluluskan secara sah dan semua tatacara dipatuhi, dokumen berkaitan akan membuktikannya. Oleh itu, Akmal patut menyokong pendedahan dokumen dan siasatan bebas, bukannya cuba menggantikan akauntabiliti kewangan dengan penghinaan politik.