Dakwaan bekas Ahli Parlimen Bangi, Ong Kian Ming bahawa Pakatan Harapan secara tidak langsung mendapat manfaat daripada politik identiti mewujudkan perbandingan palsu antara kempen berteraskan rakyat Malaysia yang dibawa oleh PH dengan mobilisasi berasaskan kaum yang digunakan secara terbuka oleh BN dan PN.
Mengatakan PH mendapat manfaat daripada politik perkauman ibarat mengatakan kebotakan itu satu gaya rambut. Ia mencampuradukkan hasil politik dengan strategi politik yang disengajakan.
PH tidak pernah berkempen dengan menyeru satu kaum supaya bersatu menentang kaum lain. Kami tidak pernah memberitahu pengundi Cina bahawa kepentingan mereka hanya boleh dilindungi dengan mengalahkan orang Melayu, dan kami juga tidak pernah memberitahu pengundi India bahawa mana-mana kaum lain merupakan ancaman kepada mereka.
Mesej utama PH selama ini ialah rakyat Malaysia, tanpa mengira kaum atau agama, mesti bersatu mempertahankan tadbir urus yang baik, kesederhanaan, keadilan ekonomi dan institusi demokrasi.
Sokongan kuat daripada sesuatu komuniti tidak secara automatik menjadikan kempen sesebuah parti bersifat perkauman. Perkara yang penting ialah bagaimana sokongan itu diperoleh dan mesej yang digunakan untuk menggerakkan pengundi.
Sebaliknya, BN-PN berulang kali menggunakan DAP sebagai sasaran, ancaman dan bahan belasahan politik untuk menakutkan pengundi Melayu. DAP dipersalahkan dalam pelbagai isu, manakala pengundi Melayu digesa menyatukan kuasa politik mereka bagi melindungi hak dan kepentingan daripada musuh yang dibayangkan.
Terdapat perbezaan yang amat jelas antara menyeru rakyat Malaysia menolak ekstremisme dengan memberitahu anggota sesuatu kaum bahawa mereka mesti menyatukan kuasa politik untuk melindungi diri daripada komuniti lain.
Memberi amaran kepada pengundi mengenai ekstremisme agama atau dasar yang boleh menjejaskan sifat Malaysia sebagai sebuah negara berbilang kaum tidak sama dengan menggerakkan pengundi semata-mata atas dasar perpaduan kaum. Yang pertama ialah perbahasan mengenai hala tuju dan nilai negara. Yang kedua pula mentakrifkan persaingan politik terutamanya melalui identiti kaum.
PH bertanding dalam pilihan raya berlandaskan satu wadah bersama yang berbilang kaum. Calon-calon kami merayu sokongan pengundi Melayu, Cina, India, Orang Asli, Sabah dan Sarawak sebagai rakyat Malaysia. Dasar kami mengenai gaji, kesihatan, pendidikan, perumahan, pengangkutan awam dan reformasi institusi bertujuan memberi manfaat kepada semua komuniti.
Oleh itu, adalah tidak tepat untuk mendakwa bahawa kedua-dua pendekatan ini membawa mesej tersirat yang sama.
PH tidak memperjuangkan penyatuan orang Cina, India atau Melayu untuk menentang sesiapa. Kami memperjuangkan perpaduan rakyat Malaysia di bawah sebuah kerajaan yang cekap, adil dan bertanggungjawab.
Pengajaran daripada pilihan raya Negeri Sembilan bukanlah bahawa PH perlu meniru BN dan PN dengan menjadi lebih perkauman. Pengajarannya ialah PH mesti menyampaikan mesej Malaysianya dengan lebih jelas, lebih kuat dan lebih relevan dengan kehidupan harian setiap komuniti.
Malaysia tidak akan maju dengan membahagikan rakyat kepada blok-blok kaum yang saling bersaing. Masa depan negara bergantung pada keupayaan kita meyakinkan rakyat Malaysia bahawa kepentingan mereka lebih terjamin apabila semua komuniti maju bersama.